Keuringsdienst van swagger

Het beroep ‘rapper’ is aan ernstige deflatie onderhevig. Lang lang geleden, tijdens het gouden hiphoptijdperk, moest je nog heel wat moeite doen om jezelf rapper te mogen noemen.

Om te beginnen moest je kunnen rap­pen, wat meer inhoudt dan rijmen op een ritme. Vroeger was een echte rap­per iemand die wist wat een rijm­schema was, iemand die een grote woordenschat had, iemand die beschikte over zowel flow en swagger als enorme longen. Daar­naast was het met het oog op street credibility ook slim om zoveel mogelijk gouden kettingen, dia­manten, auto’s, draaiende velgen, sneakers en naakte vrouwen te verzamelen, maar dat was slechts bijzaak. Die goede oude tijd. Tegenwoordig hoef je jezelf alleen maar rapper te noemen om jezelf rapper te mogen noemen. Tenminste, dat mag je aannemen na het lezen van alle nieuws­be­richten in de ‘kwaliteitskranten’.
Een tijdje geleden was het de minderjarige ‘Awa’ die voorpagina’s haalde als “de rapper die zijn vriendin in brand stak”. Maar wat bleek achteraf; Awa was eigenlijk gewoon een in­brandsteker die een cassettebandje had volgepraat met het­geen dat hij gedaan had en daar een beat onder had gezet, maar dat vonden ze vast niet spannend genoeg op de kran­tenredacties. Het opnemen van één rap vormde blijkbaar voldoende aanleiding om Awa een rapper te noemen. Maar sinds deze week is zelfs dat niet meer nodig, ook zonder het uitvoeren van de activiteit “rap­pen” kun je rapper zijn. Enig crimineel gedrag is wel een vereiste, vermoed ik. Deze week was de volgende kop te lezen in meerdere kranten en op nieuwssites “rappers roven voor inspiratie”. Dit keer waren de da­ders wél meerderjarig (18 en 20) maar net zo werkloos als Awa: ze pro-beerden door middel van een ouderwetse tasjesroof inspiratie op te doen voor het schrijven van een rap, zo verklaarden ze aan de politie. Maar met “tasjesdieven in Groningen” vul je natuurlijk geen kranten. En daarom worden ze rappers genoemd, wat natuurlijk ten koste gaat van de échte (soms) hardwerkende rappers. Het is nogal kwalijk dat de kranten zo losjes omgaan met de term ‘rapper’, terwijl er nooit iets te lezen valt over de buitengerechtelijke uitspattingen van dolfijnplaatjesverzame­laars of hobbyvissers. Er is al meer dan genoeg wildgroei en competitie in hiphopland. Daarom pleit ik voor een keuringsdienst van Swagger.


Reacties


Plaats hier jouw reactie...