Broodje Kern Verhalen - Nederland Pubert

Laten we het niet gaan hebben over de kroonprins, die makkelijk te bestempelen valt als een onvolwassen puber met een gat in z'n hand. Ook Harry Potter zullen we maar even achterwege laten. De adolescente wijsneus hoeft maar een camera op zich gericht te krijgen om het stereotype beeld te bevestigen. Geheel afwezig op mijn lijst van aantrekkelijke topics is  Geertje; onzekere halfwas met geblondeerde vlassige haartjes, die van onsamenhangende uitspraken aan mekaar hangt en op puberale wijze de dialoog met zijn meerderen vermijdt. Nee, dit gesprek voeren we vandaag niet. Een kale kip moet je niet uitmelken, dan kun je nog beter een koe plukken. Snap je?
Ik heb een beter idee, we gaan praten over onszelf. Ik begrijp dat dit niet het favoriete onderwerp is en dat we liever het aandachtspunt op een ander vestigen met onze gespannen wijsvingers. Maar af en toe is een stukje zelfreflectie best gezond. Ook al is de spiegel de crime van iedere puber. Een poosje geleden maakte onze aangetrouwde prinses al een gewaagde diagnose: wij hebben geen identiteit. Dat soort kritische uitspraken maakt altijd een hoop los bij gevoelige tienertjes. De krantenkoppen stonden dus ook op ontploffen. Ondanks dat deze botte opmerking ons een tikkeltje rauw op het dak viel, vond ik persoonlijk dat zij wel verrassend scherp uit de hoek kwam. Maar wees gerust. Er valt nog wel wat bij te slijpen aan dit vonnis. Luister, het is nou eenmaal zo dat Nederland nog steeds pubert. Het punt is dus niet zozeer dat we geen identiteit hebben, maar dat we er voortdurend naar op zoek zijn.
We proberen overal bij betrokken te zijn, maar hinkend op twee benen, als een halfslachtige meeloper. We kijken op tegen Oom Sam: onze overzeese buurman. Trendsetter. Met een stoer en besluitvaardig karakter. Groot gebouwd en oogt  oneindig rijk. Als hij met zoveel geld smijt dan kan hij toch niet in de schulden zitten? Hmmm. De werkelijke vraag is: willen we daadwerkelijk op zijn manier doeltreffend te werk gaan? Ik ben van mening dat we misschien iets minder om ons heen moeten gluren, waarbij we onszelf constant meten aan de rest. Van onzekerheid komt crisis. Maar ja, vertel dat maar aan een puber.
Wat nu? Hoe verder? Conclusie? We kunnen ons hoofd breken op onze herhaalde zoektocht naar antwoorden. Maar soms zijn het de vragen die ons breken. Verandering is alleen goed wanneer die zijn motivatie vindt in een bewuste innerlijke beweegreden. Zo dreigen we onze zorgzame persoonlijkheid te verliezen, omdat we de grote jongens teveel achterna rennen. Eigenlijk zeg ik gewoon: het is tijd dat we volwassen worden. Dat mag ook wel na 195 jaar.
'Broodje Kern Verhalen' is een maandelijkse collumn geschreven door Ahab.

Reacties


Plaats hier jouw reactie...